This page was exported from IRANSCEA [ http://iranscea.com ]
Export date: Sat May 26 11:44:13 2018 / +0000 GMT

به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی 25 اردیبهشت ماه



 

 

فردوسی

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (329-417 ه.ق) شاعر حماسه­ سرا و سرایندۀ شاهنامه، حماسۀ ملّی ایران است. شاهنامۀ فردوسی را به­ درستی شناسنامۀ ملّت ایران دانسته­ اند. این کتاب روایتی ایرانی از اسطوره ­ها، تاریخ و سرگذشت جهان است. داستان­های شاهنامه زادۀ ذهن و ضمیر نسل­ های پیاپی ایرانیان است که فردوسی، آن­ها را در نظمی فراگیر با فرهنگ ایران پس از اسلام پیوند داده است.

شاهنامه، گذشته از جنبۀ شعری و ادبی، اثری دانشورانه است و در جای­جای آن بر خرد و دانش تأکید می­شود و حتی فردوسی، شاهنامه را «به نام خداوند جان و خرد» آغاز می­کند. خردی که فردوسی می­ستاید، سرچشمه و سرمایۀ تمام خوبی­ها و ممیّز نیک و بد است. نیک­بختی این جهان و رستگاری آن جهان، در گرو پیروی از خرد است:

                خرد ره­نمای و خرد دل­گشای                  خرد دست گیرد به هر دو سرای

شاهنامه، هرچند عرصۀ ظهور عناصر خارق­ العاده و ماوراءطبیعی و زمینۀ بروز رویدادهای شگفت است، به هیچ روی کتابی صرفاً افسانه­ وار نیست. درون­مایه­های اخلاقی و حکمت فراگیر در این کتاب، آن را به سرچشمه­ای برای آگاهی از گذشته و آیینه ­ای برای حال و آینده تبدیل کرده است.

زبان فارسی امروز ما، پختگی و قوام خود را مدیون شاهنامۀ فردوسی است. فردوسی با شاهنامه، زبان فارسی را که چون نهالی نوپا می­بالید، به درختی جوان و پویا تبدیل کرد؛ درختی بارور که هنوز شکوفه­ ها و میوه ­های نو می­دهد.

 

 


Post date: 2018-05-10 03:52:39
Post date GMT: 2018-05-10 03:52:39
Post modified date: 2018-05-10 04:31:16
Post modified date GMT: 2018-05-10 04:31:16

Export of Post and Page has been powered by [ Universal Post Manager ] plugin from www.ProfProjects.com